Wyliczanka na dzwonki…

Do, re, mi – zagraj Ty
Fa, sol, la – Pola gra
Si, do – ładne to…!!!

Pewna dziewczynka imieniem Pola
Codziennie w drodze do swego przedszkola,
Liczy szczebelki w płocie sąsiada…
A on jej pięknie tak odpowiada…

Do, si, la – liczę ja…
Sol, fa, mi – policz Ty
Re, do – spróbuj ponownie powtórzyć to…!

Pola się śmiechem zanosi cała,
W tej wyliczance jest wprost doskonała,
Dźwięki na płocie pozostawiła
Gdy kota sąsiadów tam zobaczyła….

Na próżno kotek miał w planach ucieczkę
Musi pozostać małą chwileczkę,
Dziś uczyć go będzie muzyki Pola
Z daleka słychać: fa, sol,la, la, la,la…

Autor zdjęcia Marzena Żak 🌿

Opublikowane przez annadruszcz

O sobie… O sobie najtrudniej powiedzieć… Z zamiłowania i wyboru pedagog, terapeuta, resocjalizator i skrobacz papieru oraz nałogowy student. Uwielbiam edukację własną i tę, którą podaję innym! Odkąd pamiętam pisałam, zawsze wyłącznie to, co stanowiło dla mnie ogromną wartość, to, przy czym nie byłam w stanie utrzymać równowagi, co powodowało, iż unoszę się nad powierzchnią i to, co wbijało mnie w najgłębsze otchłanie niebytu… Pisanie to nieodzowny konglomerat trzydziestoletniego długopisu, papieru, tego z kategorii serdecznych, i mojej osoby… Za kilka tygodni zostanie wydany mój pierwszy tomik poezji noszący tytuł: Codzienności dziennik intymny, jestem niezmiernie podekscytowana i wzruszona jednocześnie. Coś co do tej pory zalegało w szufladzie mego życia zarówno w przenośni jak i rzeczywistości pojawi się na nowo w przestrzeni publicznej, uzyska światło i tchnienie o którym wcześniej tylko marzyłam... Jeśli czytają to moi Znajomi, Przyjaciele to, od co najmniej trzydziestu sekund przecierają oczy ze zdumienia. Ja wieczny opozycjonista informatyczny, traktujący komputer wyłącznie, jako maszynę do pisania, ja Anna tworzę własnego bloga… Miejcie mnie w swej opiece, troskliwi bliscy i dalsi sprzymierzeńcy… Ps. To prostokątne ustrojstwo z czarnymi klawiszami nie jest niestety mym sprzymierzeńcem, nawet chłodnym znajomym... Dlatego wszystko co staje się naszym wspólnym udziałem, proszę traktować na zasadzie życiowego przeciągania liny. Sama nie mogę uwierzyć, że tak oto tu jestem...

Dodaj komentarz