Ty…

I wytłumaczysz mnie z wszystkiego,
Złego, dobrego, mocarnego…
I zielonego, czerwonego
Nawet z zupełnie niechcianego..

I namalujesz mi drogowskaz
Z dobroci własnych czułych myśli,
Wspomnisz na tamto zapomniane,
I to co jeszcze nam się ziści…!

Powiesz, że wszystko to nieważne,
I że mnie kochasz, tak szalenie,.
Tamto ma zapach wciąż czereśni,
Dom, ogród święte zapomnienie …!

I ponazywasz za mnie czasem
Swoimi słowy zawiłymi,
To co tak boli nieustannie Wspomnień mych ślady, zimne cienie…

Autor zdjęcia Marzena Żak 🌿

Opublikowane przez annadruszcz

O sobie… O sobie najtrudniej powiedzieć… Z zamiłowania i wyboru pedagog, terapeuta, resocjalizator i skrobacz papieru oraz nałogowy student. Uwielbiam edukację własną i tę, którą podaję innym! Odkąd pamiętam pisałam, zawsze wyłącznie to, co stanowiło dla mnie ogromną wartość, to, przy czym nie byłam w stanie utrzymać równowagi, co powodowało, iż unoszę się nad powierzchnią i to, co wbijało mnie w najgłębsze otchłanie niebytu… Pisanie to nieodzowny konglomerat trzydziestoletniego długopisu, papieru, tego z kategorii serdecznych, i mojej osoby… Za kilka tygodni zostanie wydany mój pierwszy tomik poezji noszący tytuł: Codzienności dziennik intymny, jestem niezmiernie podekscytowana i wzruszona jednocześnie. Coś co do tej pory zalegało w szufladzie mego życia zarówno w przenośni jak i rzeczywistości pojawi się na nowo w przestrzeni publicznej, uzyska światło i tchnienie o którym wcześniej tylko marzyłam... Jeśli czytają to moi Znajomi, Przyjaciele to, od co najmniej trzydziestu sekund przecierają oczy ze zdumienia. Ja wieczny opozycjonista informatyczny, traktujący komputer wyłącznie, jako maszynę do pisania, ja Anna tworzę własnego bloga… Miejcie mnie w swej opiece, troskliwi bliscy i dalsi sprzymierzeńcy… Ps. To prostokątne ustrojstwo z czarnymi klawiszami nie jest niestety mym sprzymierzeńcem, nawet chłodnym znajomym... Dlatego wszystko co staje się naszym wspólnym udziałem, proszę traktować na zasadzie życiowego przeciągania liny. Sama nie mogę uwierzyć, że tak oto tu jestem...

2 myśli na temat “Ty…

  1. Jakie piękne słowa, emocje. Tyle uczucia, natchnionych myśli, wstrzymanego oddechu, malowania, wspomnień. Wspomnień tych dobrych i tych bolesnych, ale przepełnionych miłością.
    Piękny wiersz Aniu ❤❤❤

    Polubienie

  2. Jakie piękne słowa, emocje. Tyle uczucia, natchnionych myśli, wstrzymanego oddechu, malowania, wspomnień. Wspomnień tych dobrych i tych bolesnych, ale przepełnionych miłością.
    Piękny wiersz Aniu ❤❤

    Polubienie

Dodaj komentarz