Archiwa autora: annadruszcz

Powrócił kurdyban do domuDo swego miejsca na ziemi,Srebrem i złotem pokryty,Szcześciem się swoim zieleni…! Powrócił kurdyban z ToruniaWciąż tesknił za domem na wzgórku,Nucił rzewną melodięTę z kościoła w mym Buczku… Skóra bogata w złoceniaNa spodzie srebem skąpana,Tłoczone Anielskie motywyModlitwa w obrazy odziana…. Radość wciąż tuli żałości…Tęsknota zawodzi szalenie,Wróciłeś do Wielkiego BuczkaWróciłeś! Tu Twoje wierne korzenie….!!

Upadł na progu orzeł białyBez sił, pobladły, zawstydzony…Walczył onegdaj za wielką sprawę,Dziś, nie ma dziś, są białe strony…! Piekielnym, serdecznym atramentemKtoś gładzi karty w kalendarzu,Boże, po której jesteś świata stronie…??Ile przed nami tych obrazów….?? Słychać w oddali wielką trwogę,Czy Zygmuntowski dzwon się budzi?Tak wiele zależy wciąż od ludzi,Tak wiele zależy od dobrych ludzi….(AD ) ZdjęcieCzytaj dalej „Upadł…”

Moje dziękuję drży z przejęciaPędzi by zdążyć białym Oplem,Bardzo uważa na zakrętach,Nosi parasol choć wciąż moknie… Moje dziękuję patrzy w oczyBy nie przeoczyć czułych gestówZapamiętuje każde słowo,Wśród szmeru wiatru, wielu tęsknot… Moje dziękuję śpiewa pieśniI ciągle bywa niedostatkiemŻycie jest wielkim torem przeszkód,Dziękuję, za każde serce Wasze bratnie….!(AD.)

Weź mnie za rękę i poprowadź …Schowaj obłoki do kieszeni…Czy to naprawdę dziś się zdarzy?Kto nam marzenia zazielenił…? Wczoraj pamiętasz? Nie to wcześniej …Zbiegałeś pospiesznie po tych schodach,Przekomarzałeś się misternie,Że uśmiech Twój, mi szczęścia doda…! Pamiętasz jak bez parasolaBiegliśmy razem do pociągu?Ulewa straszna, Boża WolaBilet, konduktor, czas wyjątków… Nic nie obiecuj mi kochany,Ja też niczegoCzytaj dalej „Nasza droga…”

Kiedy miłość przychodzi niespodzianie…Ot tak sobie, zwyczajnie na śniadanie,Zaproś Panią do domu , do stołu,Parz herbatę, tę od siedmiu Aniołów… Kiedy miłość przychodzi niespodzianieSpójrz jej w oczy, nie spłosz, niech zostanie,Opowiadaj jak tęskniłaś okropnie,I od dziś, pewnie wcale nie zmokniesz…!! Kiedy miłość przychodzi niespodzianieNie obiecuj , co w zamian dostanie,Przytul każde słowo do serca,Niech sięCzytaj dalej „W prezencie dla Nowożeńców…”

Namalowałaś zachód słońcaO którym nikt nie musiał wiedzieć…Rzuciłaś wrzosy, pomarańczeLudzi, co w wielkiej są potrzebie… Namalowałaś zaczekanieI te marzenia co piechotą,Wychodzą Tobie na spotkanieZłoto twych myśli, szczere złoto…. Namalowałaś bicie sercaMelodię tobie najwierniejsząIdziesz ku słońcu, nie uciekaszMiłość wyrosła z Twego serca….

Oto jestem ja…Pomiędzy światem westchnień, a…Chwytam promienie szczęścia,Wabiąc je swoją twarzą,Co może jeszcze się zdarzyć,A ludzie, o czym oni wciąż marzą…? Podotykałam radości,Dusza ma wyszła na spacer,Widzę i niedowierzam,Czy ja cię jeszcze zobaczę? Poproszę na piśmie dwa słowaA może rząd szarych liter,Nie szarych, one są o radościW niej skąpane, ukryte…! Głaszczesz mnie po policzku,Czuję twąCzytaj dalej „Radość…”

Wyzbieram każdy okruch szcześcia,Schowam głęboko pod poduszkę,Będę wciąż nucić kołysankiI dziś na pewno już nie usnę…! Tyle kolorów ma spojrzenieRadość ubiera się w niebiosa,Sprawię by ludzka miłość kwitła,Obudzę zaspane twe niebiosa …! Odnajdę melodię pośród świerszczy,Najmniejsze ziarna ciepła dodam,Nie ważne kto był tutaj pierwszy,Wiara ,że jesteś, sił mi doda….!!!(AD.)

Marzenia niesione z wiatremSamotne wrażliwe serce,Dzień pierwszy i dzień ostatniI wiersze, matczyne wiersze .. Obrazy wciąż niestworzone,Słowa dopowiedziane,Pomiędzy niebem a ziemiąTo co głeboko skrywane… Wybiegły uczucia na spacerWirują na wrzosowisku,Słyszysz, echo powtarzaOd Ciebie zależy już wszystko…(AD.)

Dziś tylko cuda poproszę…Odmowy zupełnie nie zniosę,Zbieram ich całe kila,By Nadia nam długo żyła…!!! Nim słońce wstanie na niebie,Ty Boże musisz to wiedziećŻe Nadia Walcząca KsiężniczkaMa w planie dziś szczęście swe wygrać..! Wejrzyj na dziecko kochaneI na dziecięcą tą ranę,Ześlij zdrowie i radośćI uczyń bożą swą zadość…! Promieniem obudź dziewczynkęSpójrz na przesłodką jej minkęOna zdrowaCzytaj dalej „Dziś tylko cuda…”