Archiwa kategorii: Bez kategorii

Opowiedz mi o miłościZwyczajnie dobieraj kolory,I trzymaj mocno za ręceW chłodne jesienne wieczory… Czasem zupełnie na przekórUbierz swe spodnie na szelkach,A ja czekając na proguZa nimi będę wciąż zerkać… Śmiej się do mnie tak pięknieJak ty, tylko potrafisz,A kiedy będziesz dalekoSetki ślij fotografii… Na każdy dzień z tych deszczowychI na słoneczne poranki,I nawet wtedy gdyCzytaj dalej „Opowiedz…”

Czasami zdarza się przypadkiemŻe stół ożywa daję słowo,Za sprawą duszy, co na krzesłach.Obleka barwą się życiową…. Spod tego stołu zaś wychodząChoć on na czwartym piętrze stoi,Korzenie które złego świataNieprzyzwoicie się nie boją…!!! A jeśli ma się w życiu szczęścieTo oczy oczom podarują,Ciepło księżyca, niebo całeŹrenice Teni tak smakują…!!! Ma w swych źrenicach spakowane…Dobro, co idzieCzytaj dalej „Teresko…”

Nauczyłaś mnie Mamo, korali…I sukienek bzem tak pachnących…I choć dzień kolorami wciąż mami…Twój okazał się dziś bardziej śpiącym…. Twoje słowa jak wersy piosenkiKtórej dziecko uczy się pierwsze…Tylko dziś zupełnie już nie wiemCzy to słowa Twoje, czy wiersze…? Stół nakryty tak po TwojemuI ten obrus z płatków różanych…Tylko zaproś Matulu do stołu,Tylko powiedz żart tak czekany…Czytaj dalej „Mamo…”

Gwiazd w Twoich oczach nie zliczęI troski o drugiej nad ranem,I ciszy, która wciąż krzyczyGdy wszystko przez los potargane…. Zegarom zabieram godzinyChowam pomiędzy strofami,Jak tamto wczoraj…pamiętasz…?Choć ono do dziś jeszcze mami… Na palcach, marzenia odkrywamChustami tęsknot pijana…W karawce deszcz nieco słonyI dwie krople szampana… Może, nie wszystko stracone…Może, warto wciąż jeszcze…???Choć deszcz swe nokturny wygrywa…ACzytaj dalej „Targane kalendarze…”

Podtytuł: Piekielnie białe szaty… W gazecie dano ogłoszenie ..Że jest wystawa połączona…Że pewna pani dziś nic nie wie…Że tamta druga jest proszona… Że to kalumnie, wyciskane…Że one wcale się nie znają…Że drogi nie są poznaczone…Wciąż ludzi za idiotów mając… Że obiecały wzajem sobieNiczego więcej nie pamietać…I że choć były już po słowieKto by chciał kłamstwaCzytaj dalej „A Ludzi za idiotów mają…”

Bo kochać trzeba potrafić…Wciąż uczę się dzielnie miłości..Chwil na fotografii…Co czasem przychodzą w gości… I ludzi się uczę, tych moichNa progu własnego domuI słów zupełnie niechcianychI mego: Boże dopomóż…! Czasem uczę się CiebieZdając kolejny egzamin…Mówisz, że muszę to wiedziećZ dopiskiem po co i na nic… Zaparzam w mej filiżanceSmak tobie podobny…Z pytaniem niemo zadanymCzy abyCzytaj dalej „Wytrawne szale…”

O Ludziach Tych z końca świata…I o Niej, co do lotu się wzbija…I o nas, choć wciąż niemożliweŻe to z ostatnich, Ta chwila… O progu i ludzkim czekaniuO sercu wiatrem smaganymO wirujących na wietrze…I tych na wiecznie, szukanych …! O gestach z filmu i scenieI Ordonce, co Kasią…!O mewach , Osieckiej korzeniachI o tym, żeCzytaj dalej „Święto codzienności…”

Tak sobie myślę czasamiŻe ludzie są jak aksamit…A potem szeptem dodaję,Że tak mi się właśnie wydaje…. Gdy myślę o ludziach wielkichPoszumem fal ich naznaczam,Wspomnień niewielkie muszelkiKładę na złotych ołtarzach… A czasem gdy w oczy zaglądamOdnajduję marzenia,Zielonookie drobinySzczęśliwego wejrzenia… Nie można zwyczajnie we środęOdzobaczyć spotkaniaCofnąć słów, czułe gesty…Ni nut naszego gadania… Poukładałam na półceBukiety zdarzeń tychCzytaj dalej „W dniu Basinych urodzin…”

Chciałabym wysłać zaproszenieDla Was obojga jak należy,Wsunąć pomiędzy dwa obłokiWszystko, co na dnie serca leży… Chciałabym wysłać zaproszenie…Choć czy zaprasza się Przyjaciół…?Jesteście przy mnie, ja w to wierzę…Tak wiele wciąż to dla mnie znaczy… Chciałabym wysłać zaproszenie…Choć zanim wyślę, chcę pogadać…O tym co tutaj jest na ziemi…I czemu deszcz wciąż słony pada… Chciałabym wysłać zaproszenieMożeCzytaj dalej „Dokąd mam wysłać zaproszenie…???”

Daleko, prawie pod PoznaniemMieszka królewna Dominisia…Co rano zjada na śniadaniePłatki, kakao i z lukrem ptysia… W królestwie cieszą się poddaniZ królewny, co ma złote serce,A gdy opuszcza swe królestwoPoddani krzyczą- nigdy więcej!!!! Więc kiedy jechać jednak musiWybiera porę zmierzchu często,Wsiada do swojej cud karetyRozwija w niej zawrotną prędkość…! Królowa matka – za szoferaPrzebiera się zaCzytaj dalej „Bajka dla Dominisi…”