Zaczekana…

Zaczekałam się pod starym dębemMyśląc, że gdy w potrzebie będęTo czekanie będzie łatwiejszeJak pisane naprędce wiersze. Zaczekałam się na marzeniaZestarzałam się a ich wciąż nie maWieją wiatry i łamią gałęzieA co ze mną, co teraz będzie? Zaczekałam się na miłość wielkąNa spotkanie z czułą gawendą,Miałam szczęścia się uczyć na pamięćAle jak mam się uczyć, gdyCzytaj dalej „Zaczekana…”

Wiersz dwojga imion albo ludzka przyzwoitość …

Mam dwa typy, czyli o typowaniu…. Czy można zmierzyć nienawiśćA leki, czy są leki na zawiść,Na oczy zimne, bezduszneNa dłonie tak nieposłuszne… Czy zło rozsiewa się samoCzy warto pomagać, mamo?Czy uczysz dziecko pacierzaA twoja wiara, to wieża? Jak trudno ustawić swe szaleW obłędzie zgryzot i szaleństw,Nie widać planów na życie,Tak trudno istnieć w zachwycie. SkądCzytaj dalej „Wiersz dwojga imion albo ludzka przyzwoitość …”

Jesteś…

Zabłąkały się słowa od ranaPowierzchowność ta zaczochranaZadziwiła zielonym wnętrzemOno, ono jest niewymownie piękne. I podało mi wnętrze to serceI podało obie dłonie panienceCo wciąż płacze strugami zimnymiA jej myśli są zimniejsze od zimy. I zdziwiła się panienka przecudnieCzyżby dla niej ten głos i południeCzyżby dla niej to słońce zza chmuryOno moje bez żadnej cenzury? NieCzytaj dalej „Jesteś…”

Kiedyś…

Kiedyś zaświeci słońceI boleć nie będzie już wcale,Kiedyś i twoja kolejPrzybędzie w blasku i chwale!Kiedyś, to słowo podłe,I mami obietnicami,I niby daje, niby ogrzewaA taki chłód między nami… Kiedyś, to obietnica,To obraz zza wielkiej szyby,A na nim słońce, kiedyś zaświeci,Kiedyś, lecz tylko na niby! Kiedyś bywa okrutne,Przebiegłe, plącze i mota,Jest jak ochota na coś trudnego,AleCzytaj dalej „Kiedyś…”

Coś o radości…

Radość ma twoje imięI leśne fiołki w swej dłoni,Na stacji olbrzymich smutkówUdało się szczęście dogonić! Radość, zielone ma oczyI pija dobrą herbatę,I kiedy rankiem zaprasza słońce,Uśmiechem wita się z bratem. Radość wybija się z ziemiZielonym koralem nadziei,A kiedy tylko dotkniesz radości,Będziesz się chciał z nią ożenić! Radość układa słowa,Tańczy na wietrze we środę,A kiedy padaCzytaj dalej „Coś o radości…”

Korespondencyjne przytulenie…

Za mgłą, daleko za lasemMieszkają myśli, co czasemWędrują na kartce papieruOd słów: mój przyjacielu… Odległość mierzona listamiSłowa: tak tęsknię, co z nami?Od chwil tak bardzo dalekichTo czułe atramentowe leki… Takie tabletki z miłościZapisane na kartach bliskościNa żółtym, poblakłym papierze,To twoje kocham i moje wierzę. Staromodne zwyczaje,Dzielenia, co pozostaje,Tęsknota za tym, co było,Czy to się nazywaCzytaj dalej „Korespondencyjne przytulenie…”

Czułość….

Aksamitny podmuch powietrzaUkładane słowa piosenki,Czyjeś kroki tak bardzo czekaneI te słowa, tej mojej piosenki. Jest w czułości miękkość obłokuJest w niej bezmiar dnia codziennego,Twoje oczy i ten ruch twojej rękiKiedy chcesz mnie uchronić od złego. Jest szacunek i tkliwość ogromnaJest spojrzenie w tę samą stronę,Nad tą wodą, kiedy byliśmyNie, nie byliśmy tam chyba oboje. CzułośćCzytaj dalej „Czułość….”

Dzień za dniem… Pusto, cicho i nie ma Ciebie…

Rozsypało się me abecadłoŻycie strasznie mnie dziś okradło,Pogubiły się sprawy jak puzzleCałkiem małe i te bardzo duże. Odebrano mi z życia CzłowiekaKtóry był i był, nie uciekałPrzez Którego i dla Którego pacierzeMoja wiara i twoje wierzę! Ja nie jestem bardzo kościelnaA jednie czasem niedzielna,Lecz bywając w tym Domu BożymWciąż wierzyłam, że się ułoży. Przybywałam doCzytaj dalej „Dzień za dniem… Pusto, cicho i nie ma Ciebie…”

Czucie…

Dziś poczułam jak bardzo mnie kochaszI nie szlocham, dużo mniej dziś już szlocham,Świat nie wymyśli kolejnej udrękiDałeś mi Asa do prawej ręki. Dziś poczułam obawę i troskęZamieniłeś swą własną beztroskęW czułą chwilę żalu, tęsknotyBiegłeś, choć sam nie wiedziałeś o tym. Dziś poczułam, choć boję się marzyćCzy to jeszcze może się zdarzyć?Bo to czucie rozedrgane jestCzytaj dalej „Czucie…”

Potwornie przekornie…

Pragnienia ukryj głębokoNiech są niedostępne obłokom,Niech wiatr nie smaga im twarzy,Niech wszyscy ci mogą wybaczyć! Nie pozwól sercu na szczęście,Niech ono trwa w poniewierce,Niech stuka, tętni i trzaska,Niech czuje się jak w potrzasku!!! Nie zapominaj o oczach,To serca źródło w przeźroczach,Niech mokną pod ciężką powieką,Niech szczęście będzie daleko…