Archiwa autora: annadruszcz

I rzucę Tobie pod stopyNajgorętsze me gwiazdy,I oddam to co piękne,Twój zakochany, zachwyt! Postawię bardzo blisko,Blask oczu serdeczny,Byś zawsze czuł to wszystko,Byś był na zawsze bezpieczny! Ziemia niech tańczy bez końca,Wirując wraz z Twoim sercem,Ogień, wiatr, morska woda,Niech będą Tobie kobiercem… Niech podwaliną się staną,Do tego co już nadchodzi,I bądź wśród ludzi szczęśliwy,A oni, niechCzytaj dalej „Do zdjęcia, słowa..”

A umieranie jest do dupy!I to człowiecze i zwierzęce,Zupełnie się nie trzyma kupy,To zdruzgotane, marne serce! I słów nie będę gładzić wcale,Z tych obrzydliwych są najmniejsze,Bo jak zapisać odgłos pusty,Gdy już nie bije małe serce… Ile Ci jeszcze muszę oddać?Ile zostawić w depozycie,Weksel, ja kiedyś podpisałam?W tym, czy w poprzednim mym niebycie…

Nieodpowiednie słowa, marne łzy,To wszystko co dziś podaruję,A tam w złym lesie, Jesteś Ty,Ty który ciepła potrzebujesz!!! Do kogo wznosić modły swe,Komu Twe łzy dziś ofiarować,Ziemio, ty nie drżysz przecież wiesz…On się przed złem wciąż musi chować! Alfabet smutku, dekalog krzywd,Co jeszcze zrodzi się naprędce,Zimne Twe oczy Boże mój,Zimniejsze tylko nasze serce…

A za tą szybą zimny świat,A przed tą szybą wielkie serce!Spełnienienia marzeń, tysiąca gwiazd,Z tym smoczkiem, Smoczku tak Ci pięknie❣️❣️❣️

Samotnym ludziom na święta,Nie spieszy nawet kolęda,I gwiazda pierwsza nie błyszczy,I tylko wśród wielu myśli,Echo smętnej tęsknoty,Zgrzyta, chłodzi i bije,A serce ,to smutne, niczyje..Odlicza płatek po płatku,Żyjąc wciąż w niedostatku,Otula się szalem żałości,Nikogo to serce nie gości, Nie pamiętając miłości….

Kocham cię za wczoraj, gdy ciebie nie było,Kocham cię za dziś, gdy nam się spełniło,Kocham cię na jutro, aby było zawsze,Wiatr nam się przygląda, delikatnie głaszcze… Kocham twoje oczy, słońca wypatruję,Widzę tak daleko, tak głęboko czuję,Składam strofy całe z nut życiowo brzydkichGłaszczę ludzkie chwile, poprawiając grzywki… Życie kaszle, stęka czasem też morduje,Sny dla równowagi, otulająCzytaj dalej „Za spóźnione wczoraj….”

Rząd szarych drzwi, przed nimi ból,Za nimi stoi ogromny stół,Ludzie tam siedzą w białych koszulach,A ból? Ból tam nikogo już nie rozczula… Jesteś w ramionach zimnego powietrza,O tobie nie będzie żadnego wiersza,Na korytarzu mokro od łez,A Bóg wszechmocny, gdzie on dziś jest??? Matka przechodzi razem z dziecięciem,Chowa swe oczy przed ciemnym zaklęciem,Ma swe powody, byCzytaj dalej „Rząd szarych drzwi…”

I nauczymy dzieci dziś,Bycia twardszymi niż kamienie,Nie ważne czyj jest list i liść,Ważne by żyć wciąż obok siebie!!! I nauczymy dzieci dziś,Mówić wyłącznie ja i moje,A ja po prostu płaczę w głos,Takiej nauki ja się boję! Gdzieś tam daleko płyną łzy,Wielkie cierpienie, rozrywa serce,Mówimy dziecku ból nie twój,Trzymaj z daleka swoje ręce… Uczymy dzieci pierwszychCzytaj dalej „Marnie…”

A miał być dziś, Ten piękny dzień,W którym to jawa miesza się ze snem,W którym od świtu dziecięcy śpiew…Miast tego tonę w potoku łez… Tam w lesie zmarła mała dziewczynka,Małe jej rączki, taka kruszynka,Zgubiła się w lesie, on zabrał ją..W niektórych domach już wszyscy śpią.. I jakoś strasznie na sercu mi,I pociemniały z bólu meCzytaj dalej „Bez tytułu, bez duszy,bez ludzi…”

I wystarczyła jedna chwila,Jedna rozmowa, słowa Asine,I ksiądz Tadeusz prosił o zdrowie,Matki i Babci, Żony jedynej… Była mistrzynią walki o życie,Była też wzorem ramion gorących,Rzędem staliśmy by, choć przez chwilę,Poczuć jej bliskość i czar jej wspomnień. Pamiętam chwile z mego dzieciństwa,Schody na górę i mały pokój,I naleśniki i te powidła,I wyczekany przy piecu spokój. OczamiCzytaj dalej „Pamięci Jadwigi Dolli…”