Archiwa autora: annadruszcz

Dałaś mi Twoje zielone..W moim zielonym skąpaneDałaś radość co tańczyI serce w zielone ubrane. Podarowałaś mi strojeOd walca i od ChopinaI od stawania na palcachI od wiecznego tworzenia… Zapakowałaś w woaleZwiewne marzeń tęsknotyI ułożyłaś w zielonymI dodawałaś ochoty… Czuję zielone najczulejNim rozpalam ognisko,Płomień we mnie zielonyI wszystko to ze mnie wszystko… Gra dusza wciąż memuCzytaj dalej „Dałaś mi…”

Niebo smakuje dziecięcym uśmiechemI echem, cudownym echemI piernikami na świętaI tym czego już nie pamiętasz… Niebo smakuje inaczejZnaczy więcej niż znaczyUnosi wysoko nad ziemią Tańczy,gdy wszyscy się śmieją .. Smakuje łakociami dobrociZłoci się gdy o coś prosi,W kieszeniach nosi guzikiBy nie zapominać o niczym.. Niebo – koloru dziecięcych oczuI łez wzruszenia i bólu..Spotkasz je bliskoCzytaj dalej „Smaki nieba…”

Drżące, łzawiące i srogieTy mówisz że walcze wciąż z BogiemŻe takie właśnie jest życie…Gorycz przed i po spożyciu…. Przyglądam się oczom tęskniącymWidok szaleńczo drwiącyWiem życie kolory dobieraI liczy zawsze od zera… Niesprawiedliwe i pusteTakie wolne od ustępstwW opisie jak skład materiałówNieprzydatne duszy i ciału… Pożegnania a kto je wymyśli..??Może nazwać je trzeba inaczejOdbieranie oczu iCzytaj dalej „Takie życie…”

Poprosiłam Ludzi od sercaO melodię jak o lekarstwo…Krótkie chwile wielkiego scherzaKtóre miały tworzyć swój nastrój. Poprosiłam Was mymi słowyDelikatnie stając na palcach,Pragnąc walca w obejściu i mowieSłysząc szepty czułego posłańca… Zapisałam słowa zwyczajneSkierowane do Wielkich Ludzi Świat obudził zorzę uniesieńAngelice świat ma dziś służyć…!! Łzy ocieram i serce przeciekaSerdeczności wciąż zbieram jak gwiazdy…Wypisuję Was naCzytaj dalej „Dla Was…”

Żyją na świecie MikołajeKtórzy prezenty Ludziom rozdają Ofiarowując serce całeAby się żyło ciut wspanialej.. Targają paczki i paszuszkiW kartonach, siatkach pod kożuszkiem..Kokardy lśnią odbite w gwiazdachTaka jest pora, czasu prawda.. Dane mi było przed kilku latyPoznać młodego MikołajaCo miast kartonów, zawiniątek Zielone szczęście ze sobą targał.. Imię umknęło bo przecież ŚwiętyDziś wiem Mateusz ma naCzytaj dalej „Mikołaj Mateusz…”

Marek uśmiecha się na zapas…Będąc dla innych na receptęGłośno rozbawia otoczenieGdy jego łzy wciąż kapią szeptem… Na lewej stronie życie nosiI nie wymaga wielu głaskówWśród gwaru, zgiełku wśród pośpiechuJest hamulcowym, co dba o nastrój… Czasami ból tak śmiesznie boliOdbiera resztki, co zostałyCzasem jak lód zamraża serceCzęsto w zgryzocie doskonały… Trudniej jest nocą, ciut lżej zaCzytaj dalej „Marek…”

Odeszłam zanim zamarzłaGdy się zbudziłam o świecieBiel zaglądała do okienBez cienia szans na przeżycie… Odeszłam, choć wciąż gra muzyka..Brodziłam we śnie i na jawie,Chciałam jeszcze dotykaćŚwiat upust dał swej zabawie… Pozamarzały pragnieniaPorywy serca bajeczne,Zlodowaciały me oczyDo życia wielce konieczne… I można trwać i umieraćLodem serce okładać,I można kochać na wieki…Gorsze ze złego spowiadać…

Prezenty nie mogą czekaćNiechybnie zbutwieją w szufladzie,Oczy od długich zaczekań Stracą swą równowagę… Samotne prezenty się złoszcząNa tego kto świt im zabiera,Na tego, co czas chce zatrzymaćI każe odliczać od zera… Prezenty tęsknią do ludziDo oczu i do westchnieniaDo ust otwartych z podziwuA może też zaskoczenia.. Prezenty jak walc, jak mój taniecNa który jestem gotowa…NieCzytaj dalej „Kto mnie zna – odpowiedź dla Dominiki…”

Zbieram w swojej pamięciChwile co mogą zaśpiewaćTrawy, liście i głosySzczególne, te z kromką chleba.. Promienie słońca poskładamI myśli wielce serdeczne,Te które choćby na chwilęDziś ukołyszą Twe serce..! Czas zabiera szczegóły…Ten zielonkawo świerkowy…Ten życzeniowo cudowny,Ten o zmierzchu bajkowy… Poczekaj jeszcze DorotkoJeszcze słowa kojąceWpadną ot tak na herbatęJeszcze zaświeci słońce.. Nie wszystkie kolędy radosneW pierwszych swych czułychCzytaj dalej „Kolęda dla Dorotki…”

Już nie powinno mnie bolećPrzywyknąć każesz mi PanieKarmisz obłudą na co dzieńSzykując drugie śniadanie. Czy dłonie marzną mi wielce?Pytasz niby troskliwie…Serce ono najbardziejOd zimna wielce strachliwe… Dlaczego na mojej drodzeStawiasz cienie, nie blaski…?Dlaczego głuche i drżące?Żądne wyłącznie oklasków… Gdzieś za słonym zakrętemAdres znów pomylonyKtoś ucieka od siebieOd tej prawdziwszej swej strony… Zabawa u schyłku czasu…PiasekCzytaj dalej „Nie powinno…”