Archiwa autora: annadruszcz

Nazwałam wrzosu tęsknot PaniąNazwałam mgłą ulotnych marzeń,Chciwością szczęścia szczerozłotąChwilą, co mogła zniszczyć zamieć…! Nazwałam ją królową wiatru,W książęcym majestacie ciszy,Podotykałam własną ręką,Czuję, jej serce, chcę usłyszeć… Słowa wypowiadane szeptem,Te nazywane w głębi duszyJak możesz mnie tak bardzo wzruszaćObraz, czy on się znów poruszył…(AD ) Z podziękowaniem dla Marzena Żak – autora obrazu

Poczekaj, przytulę Cię jeszcze…Ochronię przed życiowym deszczemZamknę w swych dłoniach codzienność,By z życiem stanowić wciąż jedność .. Poczekaj, nie odchodź na zawszeBądź przy mnie, nim snem drżącym zasnę,Pozbieraj myśli muzykę,Wesprzyj swym życiem, me życie… Zaśpiewaj mi kołysankęO tym co czeka mnie rankiem,I o miłości jedynej…Bądź, życie tak szybko płynie …(AD.)

Żyją na świecie Cudowni Mężczyźni…Tworzą, nim słońce wzejdzie na niebie,Pomocni i czuli niejednym bliźnim…Dziękuję za Was aniołom w niebie..! Nie trzeba prosić, ludzi szlachetnych,Ani im darów w ołtarze składać,Z echem się znają, słuchają wiatru,Są w stanie środy deszczowe nam zabrać…! Jakich słów użyć, by podziękować?Wzruszenie głaszcze moje tęsknoty,Więcej nam Takich Ludzi potrzeba…Więcej,I ja wiem, jużCzytaj dalej „Dla Andrzeja i Pana Piotra…”

Zawiodłam się dzisiaj na tobieZłotem mam płacić za życie?Odchodzić mi każesz złośliwieZamykasz ołtarze o świcie… Latawce z mych włosów porywaszNie mówiąc za wiele o jutrze,Za mymi wątłymi plecamiGaśnie niebiański twój uśmiech… Półprawdy i obietnicePrzestały się kąpać w snu rosie,Czas odejść w niepamięć, wciąż słyszęMarzenia me nagie i bose ..(AD)

Łzy wsiąkają w poduszkęNa Twoim szpitalnym łóżkuZ niemocy skostniały Ci dłoniePrzy Lidzi, przy Twojej żonie ..! Złość miesza się z prześcieradłem,I ja ich również dopadnę!!Obiecuję w swych myślachDobrze że Lidzia już przyszła … Łapczywie połyka minutyTen zegar szpitalny, zatruty,Pomiędzy trzecią a czwartąCzy zmieści się czuła zawartość…?? Kim trzeba być, a kim nie być?By oczy zCzytaj dalej „Rozmowa na niebiańskim szczeblu…”

Obraz z mojego dzieciństwaBabcia, fartuch i ciastoI zapach jak z pudełeczkaEmocje, nie można zasnąć … Nawet sylwetka podobnaNa głowie chustka maleńka,I serce takie oddane,I troska niesiona na rękach… Szczęście to być bardzo bliskoOdmierzać chwile szklankami,Mleko ciepłe podawać,I ciasto, to z owocami…(AD) Z życzeniami zdrowia dla Pani Danusi…💚💚

I pospadały gwiazdy w wodęStarsze i te naprawdę młode,Ktoś powyrywał ich korzenieOdebrał złote, cudne tchnienie… Można potykać się, upadaćWznosić marzenia, dłonie składać,Lecz nie zawrócisz przeznaczenia,Ono za Ciebie karty zmienia…! Nie ma litości ten, kto żądaObce mu drżenie Twego głosu,Przeciąga żalu ostre struny,Bezdźwięcznie dźwięki drapią oczy… Zatonąć lepiej, czy wciąż walczyć?Łapać oddechy pod poduszkę,Sączy się jaduCzytaj dalej „…”

Choć odebrało mi głosTo serce z radości wciąż krzyczyMój ulubiony SołtysMoimi strofami świat liczy… Wzruszenie i delikatnośćNa powrót wzruszenie i troskaW tym moim Buczku tak Wielkim I Matka Leśna Radosna… Zaprowadziłam do BuczkaPrzyjaciół, znajomych i serceŚniłam, że ja coś Im dajęLecz Oni dali mi więcej Byli tam ze mną, tak czułamTadeusz, Ryszard, PrzemysławZeszli na chwilę zCzytaj dalej „Choć odebrało mi głos…”

Schowam się w tobie, ty poczekajZabierz mnie w myślachW swoje strony,Ten świat mnie boli, więc uciekamTamten, przez ciebie jest stworzony.. Dlaczego mój nie jesteś wcale?Choć twe gałęzie oszronioneWywodzą się z mojego sercaA może idą w inną stronę…? Kto zgasił słońce na mej drodzeI porozrzucał gwiazdy bladeGdzie jesteś -w jakiej świata stronie?Kto rządzi boskim drogowskazem….(AD.)

Czy miłość zabiorę do nieba…A jeśli tam wcale nie trafię…?Czy przejdzie ze mną przez ogień,I kiedyś ją jeszcze zobaczę…? Co w mej miłości największeCo bliskie będzie szalenie?Czy mam się dla niej chcieć zmienić?Czy trwać wciąż w sobie niezmiennie …? A jak ją poznam w przestworzachCzy w twoje perfumy odziana?Czy zmieni nastrój, charakterPodpowiesz mi siebie kochana…?Czytaj dalej „Czy miłość z sobą zabiorę…”