Archiwa autora: annadruszcz

Na dróg rozstaju, na górzeTam gdzie najpiękniejsze róże,Kwitnąc rozdają uśmiechy,Ich płatki jak ludzkie grzechy,Ulotne, kuszące bywają… Emocje…??? Jak w nich emocje tam grają!Jak piękne, przyciasne sukienkiNa ciele szykownej panienki.Coraz piękniejszej i słodszej,I kuszą wciąż… A emocje…??? Emocje grają na skrzypcach,I jest tak nieuchwytna…I wolna, daleka i czuła,I piękna Wirują słowa i czynyCzy my się samiCzytaj dalej „Anioły w szpilkach nie chadzają…”

Zapytałam czy kochasz ją jeszczeCzy gdy jesteś daleko od domu,Widzisz jej obraz kochany, dalekiI czy zawsze będziesz ją chronił? Zapytałam co czujesz naprawdęKiedy kosmyki włosów układasz,Kiedy płacze a ty patrzysz na niąCzy twe serce też odpowiada? Zapytałam czy kochasz tak bardzoŻe wyczuwasz jej oddech nerwowyKiedy po dniu pełnym wrażeńProsi o tabletki od bólu głowy. ZapytałamCzytaj dalej „Czy Ją kochasz…?”

Nauczyłeś mnie kochać, powoli Bez pośpiechu, przyglądać się sobie Opowiadać o głębi uśmiechu I meandrach z życia dżdżownic / owiec Rozkładałam Twój uśmiech na cząstki Twoje dłonie są gładsze od moich, Pomyliłeś przekątną trójkąta, Udawałam że można tak zrobić. Kiedy szliśmy pod rękę ulicą, Świat powtarzał to Ona, to Oni Ludzki wzrok stawał się namCzytaj dalej „Nauczyłeś mnie kochać…”