Archiwa autora: annadruszcz

Moja Córka dziś wiersz napisała O swej matce… A gdy go dawała, dłonie drgały jak struny na wietrze Oczy szkliste i to powietrze  .. Moja Córka dziś wiersz napisała Patrzy na mnie i widzę i czuję, bezkres uczuć i nie pojmuję, Skąd w tym Słońcu w tym Świecie mym całym, Te emocje się zapisały… MojaCzytaj dalej „Szczerozłote….”

Wydłubali nam oczy i serceOdruch ludzki jest w poniewierce,Służba, co miała bronić i czekać,Dziś zasieki tworzy dla człeka.. Ludzi niszczą wciąż bijąc i straszącDzieci nasze tak strasznie płaczą,Chorym czas jest umierać naprędceLudzkie losy są w poniewierce. Powiedz Matko, jedyna kochanaCzyś Ty syna uczyła tak słodko,By dziś kopał i bił słabszych ludziBy on mówił, że jesteśCzytaj dalej „Czy tak można…???”

Po sto razy a może i dwieściePiszę słowa, co w pewnym sensie,Miały pomóc zrozumieć, dlaczegoWciąż zakładasz, że dajesz mi szczęście. Twoje dni składają się z małych puzzliKtóre są przyklejone do siebie,Zmiana stron nie wchodzi w rachubęSchemat rządzi twym życiem i chlebem. Kiedy chcesz dajesz mi swą uwagęKiedy chcesz sprawiasz że się rumienię,Ale tak szybko oCzytaj dalej „Nie rozumiesz..”

Jestem tu trzeci dzień i nie ukrywam, że bardzo się boje…Komputer, albo jak go nazywam „to czarne ustrojstwo” nie należy do moich przyjaciół. Pozostawiłam mu jedyną techniczną rolę, jaką ma do spełnienia, a mianowicie maszyny do pisania! Blog, o nim też nie wiem wiele, a właściwie prawie nic. Umieszczam tu swoje wiersze, chciałaby im stworzyćCzytaj dalej „Dopiero zaczynam….”

Weź farb paletę swych czułych I zabierz mnie tam, gdzie jest ciepłoI pokaż twą perspektywęTą jedną, czułą, powietrzną. Namaluj na płótnie swą radośćI dodaj barw światłoczułychNiech zgodnie z odwiecznym kanonemPlan pierwszy będzie szczegółem. Układaj kalendarze z mych marzeńOdcinaj kupony radościI wznoś na wyżyny Tych zdarzeńI zaproś mnie nieraz w gości. Pomasuj me plecy wieczoremI rozbij napięciaCzytaj dalej „A gdyby tak…”

Na dróg rozstaju, na górzeTam gdzie najpiękniejsze róże,Kwitnąc rozdają uśmiechy,Ich płatki jak ludzkie grzechy,Ulotne, kuszące bywają… Emocje…??? Jak w nich emocje tam grają!Jak piękne, przyciasne sukienkiNa ciele szykownej panienki.Coraz piękniejszej i słodszej,I kuszą wciąż… A emocje…??? Emocje grają na skrzypcach,I jest tak nieuchwytna…I wolna, daleka i czuła,I piękna Wirują słowa i czynyCzy my się samiCzytaj dalej „Anioły w szpilkach nie chadzają…”

Zapytałam czy kochasz ją jeszczeCzy gdy jesteś daleko od domu,Widzisz jej obraz kochany, dalekiI czy zawsze będziesz ją chronił? Zapytałam co czujesz naprawdęKiedy kosmyki włosów układasz,Kiedy płacze a ty patrzysz na niąCzy twe serce też odpowiada? Zapytałam czy kochasz tak bardzoŻe wyczuwasz jej oddech nerwowyKiedy po dniu pełnym wrażeńProsi o tabletki od bólu głowy. ZapytałamCzytaj dalej „Czy Ją kochasz…?”

Nauczyłeś mnie kochać, powoli Bez pośpiechu, przyglądać się sobie Opowiadać o głębi uśmiechu I meandrach z życia dżdżownic / owiec Rozkładałam Twój uśmiech na cząstki Twoje dłonie są gładsze od moich, Pomyliłeś przekątną trójkąta, Udawałam że można tak zrobić. Kiedy szliśmy pod rękę ulicą, Świat powtarzał to Ona, to Oni Ludzki wzrok stawał się namCzytaj dalej „Nauczyłeś mnie kochać…”